Yönetmen: Theron Patterson
Senaryo:Theron Patterson
Oyuncular:
Reha Özcan (Adnan)
Yeşim Ceren Bozoğlu (Deniz)
Haktan Pak (Can)
Kamer Çelenk (Burak)
Tolga Sarıtaş (Berk)
Ali Gürkanat (otoparkçının oğlu)
Ali Pınar (arabası çarpılan şoför)
Ararat Mor (otoparkçı)
Esra Kızıldoğan (su basan evdeki kadın)
Evren Duyal (dershanedeki rehber öğretmen)
Onur Yar (dönerci ustası)
Selin Türkoğlu (dershanedeki öğretmen)
Şevki Özcan (garson)
Konuk Oyuncular
Banu Fotocan (Gül, Adnan'ın karısı)
Şerif Erol (dershane müdürü)
Şehsuvar Aktaş (su basan evdeki kadın)
Yakup Yavru (taksici)
Görüntü Yönetmeni: Shaune McDowell
Sanat Yönetmeni: Nadide Argun
Ses Tasarımı: Cenker Kökten, Theron Patterson
Kurgu: Theron Patterson, Özcan Vardar
Müzik: Theron Patterson
Ses: Orçin İnceoğlu
Renk Düzeltme: Esra Çora
Yapımcılar: Enis Köstepen, Yamaç Okur, Nadir Öperli
Ortak Yapımcılar: Mehmet Betil, Patricia Patterson
Yapım Şirketi: Bulut Film
Çekim Tarihleri: Ağustos-Eylül 2008
Çekim Yerleri:Kağıthane, Şişli, Anadolu Kavağı (İstanbul)
Casting Direktörü: Gökçe Doruk Erten
1. Yönetmen Asistanı: Dilek Taşdemir
Yönetmen Yardımcısı: Yeliz Günel
Focus Puller: Tufan Kılınç
Kamera Asistanı: Meryem Yavuz
Stedicam Operatörü: İsmail Kara
Stedicam Operatörü: Emrah Balcı
Işık Grubu: Fatih Okur, Fatih Yıldırım
Yapım Amiri: Doğan Olgunelma
Yapım Asistanları: Zümrüt Burul, M. Cem Öztüfekçi
Cast Asistanı: Ezgi Baltaş
Boom Operatörü: Sertaç Selvi
Sanat Asistanları: Deniz Gedizlioğlu, Barış Yıkılmaz
Yapım Özel Efekt Koordinatörü: Çetin Kutval (Set Enerji)
Set Ekibi: Veysi Balta
Renk Düzeltme Asistanı: Öznur Pervanlar
Dövüş Sahnesi Koreografisi: Özay Gülerçin
Laboratuar: Fono Film
Koordinatör: Turan Tokel
Laboratuar Sorumlusu: Erkan Aktaş
35 mm. Negatif Kayıt: Şafak Mıhlaç
Baskı Renk Kontrol: Erol Şahin
Kopya Baskı: Zekeriya Şahin, Osman Yıldız
Film Yıkama: Yahya Öztürk, M. Mustafa Oruç, Mustafa Şahin, Ali Komaz, Tuncay Koçtürk, Sona Kaymakçı
Tek Işık Telesine: Eyüp Yıldız
Altyazı Eşleme: Dila Ulutaş
Lazer Altyazı: Mürsel Gülveren, Taner Alioğlu, İsmail Yeltek, Mehmet Komaz
Stüdyo İletişim: Özlem Ekizoğlu
Kamera Lens ve Aksesuarları: Lokomotif Kamera
Işık Ekipmanı: İstanbul Işık Kamera
Ses Ekipmanı: Zeplin
Set Ekipmanı: Set Enerji
Renk Düzeltme Post Stüdyosu: MTN Film (İbrahim Çelik)
Poster ve Jenerik Tasarımı: Zeynep Özel
Altyazı Çevirisi (İngilizce): Feyzullah Cem Şimşek
Özel Teşekkür: Pınar Türen, Sarp Okur, Sezgin Okur, Gözde Onaran, Mefharet Önen, Serdar Pehlivanoğlu,
Teşekkürler: Mehmet Akgün, İrem Akman, Emin Alper, Umut Aral, Birol Aydın, Gülsevin Aydın, Çağdaş Balibeyoğlu, Ali Betil, Deniz Buga, Ersan Çongar, Aslı Erdem, Elif Ergezen, Timuçin Esen, Orhan Eskiköy-Özgür Doğan (Perişan Film), Birol Güven, Ahmet Bülent Kırkoç, Cemal Okan (Fono Film), Gamze Paker, Durul Taylan, Yağmur Taylan, Seyfi Teoman, Özcan Uzun (Video Station Ajans), Pelin Uzay, Emre Yeksan
Destek Verenler:
Boğaziçi Üniversitesi Mithat Alam Film Merkezi
T.C. İstanbul Valiliği
Şişli Belediyesi
Kağıthane Belediyesi
Lokomotif Kamera (Serdar Pehlivanoğlu, Mehmet Akgün)
İstanbul Kamera & Işık (Sezgin Okur)
SİNOPSİS
Adnan (Reha Özcan) karısının ölümünden sonra kendini bir türlü toparlayamamıştır ve oğlu Burak’la (Kamer Çelenk) olan ilişkisi de tökezlemektedir. Babasının bitmeyen melankolisinden bunalan Burak, Can dayısı (Haktan Pak) ve Deniz yengesinin (Yeşim Ceren Bozoğlu) yanında, kuzeni Berk’in (Tolga Sarıtaş) arkadaşlığında ev sıcaklığını aramaktadır. Burak’ın geleceği için endişelenen Can ve Deniz, Adnan’ın gündelik hayatın gereklerini yerine getirmesi için çabalamaktadırlar. Fakat Adnan’ın sebep olduğu türlü kazalardan dolayı başının dertten kurtulmaması ve Burak’ın ergenlik halleri Can ve Deniz’in işini daha da zorlaştırmaktadır.
YÖNETMEN GÖRÜŞÜ
Filmin Amacı
Bahtı Kara, aşk ve ölüm korkusu arasındaki bağlantı ile güzel ve çirkin arasındaki ince çizgi üzerine psikolojik bir kara mizah ve harekete dayalı (‘slapstick’) komedi olarak tanımlanabilir. Film aynı zamanda bu konuların özellikle aileyle nasıl ilintilendiği ile ilgilenmektedir. Biz, filmlerin bir şeyler üzerine olması gerektiğine değil, filmlerin kendilerinin bir şey olması gerektiğine inanıyoruz. Filmler, temalar üzerine konuşmaktansa, izleyenler için temalara bağlı olarak deneyim yaratmalıdır. Bahtı Kara'da da ilk cümlede bahsedilen fikir ve temalar var, ancak bunlar sadece izleyicinin deneyimini yönlendirecek birer araç.
Estetik
Bahtı Kara'yı özel ve etkileyici bir film yapacak temel unsur senaryo ve planlarda yer almaz. Çünkü bu film, sahnelerde yaşanan olayların toplamından fazladır. Bu filmi özgün kılan en önemli özelliklerden biri anlatılmak istenenlerin söyleniş yoludur: Etkileyiciliği, oyuncuların o anki performanslarıyla belirlenecek sahneler; mekânların atmosferi; ışık, ses ve müzik; özel bir estetik yaklaşım ile anlatılmak istenenlere vurgu yapmaya yönelik kurgu yapısı…
Tarz ve Yapı
Bazı planlar saçma veya mantıksız gibi gözükse de, filmin doğallığı sayesinde, izleyici aslında bunların gerçek hayatta yaşanabilecek saçmalıklar olduğunu anlar. Filmdeki olaylar bir belgesel gibi açıklansa da, dekupajın yapısı sayesinde bu sahneler bir belgeseldekine göre çok daha içten ve yansıtıcı olacaktır. Filmin amacı seyirciye iyi başlayan ama kötüye giden bir şakaya tanık olduğunu hissettirmektir. Bu anlamda film izleyiciyi, komik ve aptalca başlayan bir deneyimle yola çıkaracak, aşama aşama işleyerek tamamen farklı, karanlık bir noktaya götürecek ve sonunda da sert ama melankolik bir umuda taşıyacaktır. Film içinde bu, izleyicinin döngüsel bir şekilde Adnan veya Burak’a kâh gülüp kâh sinir olmasıyla; onların bunalımlarına ve umutsuzluklarına ortak olmasıyla ve içine düştükleri çıkmazları derinden hissedip onlar için korkuya kapılmasıyla gerçekleşiyor... Bu korkunun derinliklerinde aşk ve ölüm korkusu arasındaki özel bağ var ve filmde bu korkudan bir umut hissinin doğduğunu da belirtmek gerek; üstelik bu boş bir umut değil, hayatın çirkinlik ve zorluklarına dair derin bir kavrayışı da içeriyor.
Bu haliyle film, didaktik bir ironi taşımaktan özenle kaçınarak, daha çok yansıtıcı olmayı amaçlıyor. Filmin anahtar deneyimi, seyircinin Adan ve oğlu Burak ile ilgili düşünce ve duygularını yönlendirmek. Yüzeysel olarak bir baba/oğul filmi gibi gözükse de, Bahtı Kara çok daha derine inen, benzer temalı filmlerden çok daha farklı alanlara girmeyi deneyen bir film.
Karakterler ve Oyunculuk
Mike Leigh ve John Cassavetes geleneğinde, filmlerde görmeye alışık olmadığımız şekilde, karakterler tipik karakterlere benzememek için direnç gösterir ve sürekli mücadele ederler. Seyirci olarak, karakterlerden beklentilerimiz devamlı sarsılır, karakterlere dair hissettiklerimizi sürekli yeniden gözden geçirmek zorunda kalırız. Onları gerçek insanlarmış gibi an be an takip edip onlar hakkındaki izlenimlerimizi yeniden şekillendirme ihtiyacı duyarız. Oyuncu yönetimi konusunda benzer bir anlayışı sahiplenen Bahtı Kara filminin ana unsuru da performanslardır. Bu nedenle, prodüksiyon programı ve organizasyon öncelikli olarak, oyunculardan doğru performansları almaya odaklanmıştır. Amacımız perdede gösterdiğimiz karakterlerin, birçok modern sinema yapıtında olduğunun tersine, hayattan tanıdık insanlar olması ve tam da insanların gündelik hayatlarında davrandıkları gibi davranmaları.
Prodüksiyon Yöntemi
Prodüksiyon modeli, Mike Leigh’nin de filmlerini yaptığı gibi, normal hazırlık ve çekim zamanından daha uzun bir zaman kullanımına imkân tanıyan, daha ufak ve esnek bir ekiple çalışma fikri üzerine kurulmuştur. Bu yaklaşımla, büyük bütçeli modelden farklı olarak kazanılan en önemli şey; hikâye, oyuncular, ışık, ses ve müzik üzerine son derece detaylı ve özenli çalışma imkânı veren esnekliktir. Gerek ekibi küçük tutarak, gerek HDV video ile çekim yaparak, gerek farklı bir prova anlayışı uygulayarak yakaladığı esneklik ve ekip ruhu sayesinde Bahtı Kara bir film için asıl önemli olan konulara dalabilecektir: Seyirciye duygusal açıdan derinlik taşıyan, zevk veren ve zorlayıcı bir deneyim yaşatmak.Bahtı Kara'nın prodüksiyon süreci, büyük ölçüde filmin kendisi tarafından belirlenecektir, çoğu filmin yapıldığı gibi başka şekillerde değil.
Theron Patterson (Mayıs 2008)
YÖNETMEN HAKKINDA
ABD’de Arizona Üniversitesi’nde ve CalArts Enstitüsü’nde sinema alanında lisans ve yüksek lisans dereceleri alan Theron Patterson, 2001’den beri Bahçeşehir Üniversitesi Sinema Televizyon Bölümü’nde öğretim üyesi olarak çalışıyor. Birçok kısa film ve video projesinde çalışmış, film yapımının her alanında yer almış olan Patterson’ın son kısa filmi, Şahin’in Pride (2007) Türkiye’de birçok festivalde gösterildi. Bahtı Kara, Patterson'un ilk uzun metrajlı filmidir.
ÖDÜLLER
4. Bursa İpek Yolu Film Festivali (Kasım 2009)
Ulusal Altın Karagöz Uzun Metraj Film Yarışması
Ulusal Altın Karagöz Uzun Metraj Film Yarışması Ana Jürisi: Hülya Uçansu (Başkan), Cüneyt Cebenoyan, Yetkin Dikinciler, Klaus Eder, Tevfik Başer
Bahtı Kara'nın Bursa İpek Yolu'nda Aldığı Ödüller:
En İyi Film
En İyi Erkek Oyuncu (Reha Özcan)
En İyi Senaryo (Theron Patterson)